Mezbeha Vegan Tunne. Gotina “Goştê Vegan” ne etîk e

Madem ku li holê mezbehek nîne, nexwe cihê wan gotinên bi xwînkirî jî di pêjgeha me de tune ye! Gotinên wekî “goştê vegan”, “şîrê vegan”, “mastê vegan”, felsefeyeke ku bi her awayî mêstina heywanan red dike, bi dizî mehkûmî zimanê pergala kevn dike. Em cîhana bêhempa ya riwekan, dikin wekî “çavlêkirinek” belengaz a pîşesaziyê ku her roj bi mîlyonan heywan tê de tên qetilkirin.

Nexwe, çima mirovên ku di mijara mafên heywanan de ewqas hestiyar in, bi zanebûn vê şaşiyê didomînin?

Koka Kêşeyê: Qada Rehetiyê ya Zehnî û Sinc

Kêşeya herî mezin a bingehîn ev e ku em ditirsin ji qada rehetiyê ya di ziman de derkevin. Mirovahiyê bi hezaran sal in ku xwarinê li ser gotinên heywanî kod kiriye. Guhertina jiyanê, sîniyan û pêjgehê hêsan e; tu hilbera ku ji marketê dikirî diguherînî û diçe. Lê guhertina gotinên di hiş de û guhertina sincên axaftinê kedeke mezin dixwaze. Em direvin ser hêsaniyê; tenê ji bo ku em terîfên xwarinê hêsan vebêjin û sincên xwe yên kevn rasterast kopî bikin, em bi israr navên pergala kevn li riwekan bar dikin.

Kêmasiya Etîkî: Heywanan Dîsa Kirina Tişt (Metayê Xwarinê)

Di aliyê etîkî yê vê mijarê de kêmasiyeke pir mezin heye. Gotinên wekî “goşt” an jî “mirîşk”, di bingeh de nîşaneya zindiyekî ne ku hatiye veguherandin ser tiştekî bêcan, ango ser xwarinekê. Dema ku em ji xwarineke riwekî re dibêjin “mirîşka vegan”, em di binhişê xwe de vê fikrê zindî dihêlin ku heywan tenê “tiştekî xwarinê” ye. Lê belê veganî dibêje ku heywan ji bo me ne çavkanî an jî xwarin in. Bi zindîhiştina navên wan di pêjgehên xwe de, em nikarin navên wan ji zimanê mêstinê rizgar bikin.

Dafeqa Vegan a “Goştê Sexte”

Li vir lîstikeke mezin a kirasberiyê jî heye. Kompanyayên mezin ên xwarinê û pergala kapîtalîst, li veganiyê ne wekî sekinandineke etîkî ya ji bo rizgarkirina cîhanê, tenê wekî “bazarekî nû” dinêrin. Ji bo van kompanyayan hûn ne parêzvanên mafên heywanan in; hûn tenê xerîdarekî nû ne. Hilberên riwekî wekî “sûciqê vegan” an jî “burgera vegan” dixin bazarê, ji ber ku dixwazin sincên wie yên kevn bi kar bînin û hilberan zûtir bifroşin we. Ev dafeqa kirasberiyê, veganiyê ji tevgereke dadmendiyê ya radîkal hildiweşîne û li ser refên supermarketan vediguherîne dînîtiyeke mesrefkirinê. Ev rewş peyamê şêlandî dike û dozê bêserûber dike.

Afirandina Zimanekî Resen ê Pêjgehê

Rizgarkirina gotinên me û sîniyên me ji vê xofê di destê me de ye. Gotina “pîzaya bi sebze”, “meqerfeya bi tehîn”, “şorbeya bi nok” an jî “krema bademê”; tê wateya afirandina zimanekî serbixwe, azad û resen ku qet hewceyî termên heywanî nabe.

Em ji bîr nekin: Paqijkirina sîniyên me ji hilberên heywanî têrê nake; divê em hiş û zimanê xwe jî ji gotinên wê pergala kevn azad bikin. Cîhana riwekan bi navên xwe jixwe pir dewlemend e, pir xweş e û besî xwe ye.

Spas.